English
 

Osnovne karakteristike



Geotermalna energija je toplota koju sadrži planeta Zemlja u svojoj unutrašnjosti. Naziv je složenica sačinjena od grčkih reči "gea"-Zemlja i "termos"- toplota. Geotermalna energija se može smatrati fosilnom nuklearnom energijom. Ukupna toplota u unutrašnjosti Zemlje iznosi oko 4.1030 J ili oko 1020 toe (tona ekvivalentne nafte).

Globalno, geotermalne izvore predstavlja akumulirana toplotna energija u unutrašnjosti Zemlje. Većina toplotne energije se prenosi konvekcijom toplote. 

Izvori vrele vode, gejzeri, fumarole, nalazišta vrelog blata i druga mineralna nalazišta, svedoče o Zemljinoj unutrašnjoj toploti. Sve ove pojave su usko povezane sa prenosom toplote između vrelih stenskih masa i podzemnih voda. Veoma često ovako formirane vode sa sobom nose rastvorene minerale i gasove. 

Protok toplote generisane u unutrašnjosti Zemlje u pravcu njene površine je gotovo neprekidan širom cele planete, ali je na pojedinim mestima protok toplote znatno veći, te  tako stvara  izvore vrele vode i druge pojave vezane za njih. Zone visokog protoka se najčešće javljaju na rubovima Zemljinih tektonskih ploča i obično su povezane sa vulkanizmom. Sve podzemne vode koje dolaze u kontakt sa zagrejanim stenskim masama se zagrevaju, ali se zbog pritiska u dubini, tačka ključanja podiže iznad normale, pa dolazi do  njihovog pregrevanja. Zagrejana voda teži da se kreće ka površini Zemlje smanjujući na taj način pritisak. Ovako zagrejana voda javlja se na površini Zemlje u vidu gejzira i toplih izvora. 

Izvore geotermalne energije možemo podeliti u četiri grupe: 

-           hidro geotermalna energija izvora vruće vode
-           hidro geotermalna energija izvora vodene pare
-           hidro geotermalna energija vrele vode u velikim dubinama
-           petrotermička energija-energija vrelih i suvih stena

Toplotna energija koja je akumulirana u podzemnim vodama naziva se hidrogeotermalnom energijom. Geotermalana energija spada u obnovljiv izvor energije i u različitoj meri je prisutna svuda. Samim tim je ekološki najopravdanija njena upotreba, a gledano ekonomski je najpovoljnija jer nam dolazi besplatno.

Voda koja se pojavljuje u izvorištima vruće vode i vodene pare dospela je u dublje slojeve kroz vodopropusne slojeve. Ona akumulira toplotu vrelih stena i onu koja dolazi iz većih dubina i dostiže temperaturu od oko 400oC. Ako voda dospe do površine Zemlje bilo sistemom bušotina, ili slobodnim isticanjem, ona se javlja u obliku vruće, ili ključale vode (fumarole), ili u obliku pare (gejziri).

Postoje slojevi Zemlje koji su toliko vodonepropusni da do njih ne može stići voda sa površine. Što je veća dubina poroznost je sve manja i temperatura sve veća pa se smatra da u dubini Zemlje postoje ogromne količine energije akumulisane u suvim stenama.

Što se tiče izvora vode u velikim dubinama to je ona voda koja je u ranijim geološkim razdobljima došla ispod površine Zemlje i tu ostala zarobljena ispod nepropusnih stena. Ona se nalazi pod pritiskom koji odgovara masi stena iznad nje. U Meksičkom zalivu postoje takva nalazišta u kojima vlada pritisak od 760 bara, a u toj je vodi otopljen metan. Još uvek tehnički nije rešeno iskorišćavanje energije akumulisane u suvim stenama ni energije akumulisane u vodi na velikim dubinama.

Budući da je dubina bušenja uz današnju tehnologiju ograničena do 10 km, samo bi geotermalna energija stena do tih dubina došla u obzir za iskorišćavanje.


Ukupna energija u tim stenama iznosi oko 3.1016 toe, od čega se po prilici četvrtina nalazi u stenama ispod kontinenata. Ta je energija oko 60000 puta veća od energije ukupnih svetskih rezervi uglja. Ako računamo sa većim dubinama ta je energija višestruko veća (oko 3000 puta).


 





Design by